Codex Regius [R]
AM 748 I 4o [A]
Normalized text
Prose translation
Open commentaries by clicking the translation of any stanza. Please use Internet Explorer.
1. Ár valtívar 
veiþar námo 
& svmbl samir 
r saþir yrþi. 
hristo teina 
& ahla/t sa 
fvndo þeir at egis 
a/r cost hvera. 
1. Ar valtifar 
væiðar namv 
& svmbsamir 
aðr saðir yrði 
hristv tæina 
& ahlá/t sa 
fvndv þæir at ægis 
a/rkost hværia. 
1. Ár valtívar 
veiðar námu, 
ok sumblsamir, 
áðr saðir yrði. 
Hristu teina 
ok á hlaut sá: 
fundu þeir at Ægis 
ørkost hvera. 

Long ago the battle-gods were hunting (or: feasting on game), and desired ale to drink before they had eaten their fill. They shook the twigs and inspected the sacrificial blood, and discovered an abundance of cauldrons at Ægir's.

2. Sat berg bvi 
barn teitr fyr 
mioc glicr megi 
miscorblinda. 
leit ia/go 
yGs barn í þrá 
þv scalt asom 
opt svmbl gora. 
2. Sat bærgbvi 
barntæitr fyr 
mjok likr mægi 
miskor blinda 
læit ia/gv 
yggs barn iþra 
þv scalt asvm 
opt svmbl gæfa. 
2. Sat bergbúi 
barnteitr fyrir, 
mjök glíkr megi 
Miskorblinda. 
Leit í augu 
Yggs barn í þrá: 
"Þú skalt ásum 
opt sumbl gøra!" 

The cliff-dweller was sitting there, happy as a child, the spitting image of Miskorblindi's son. The child of Yggr looked him defiantly in the eye, saying: "You must prepare frequent ale-feasts for the gods!"

3. AvN fecc iotni 
orþ bogiN halr 
hvgdi at hefdom 
hann nest viþ goð. 
bað hann sifiar ver 
ser fora hver 
þann ec a/llom ól 
yðr of heita. 
3. Onn fekk iotni 
orðbæginn halr 
hvgði at hæfnd 
hann næst v goð 
bað hann sifiar vær 
sær færa hvær 
þanz ær ollvm yðr 
ol of hæiti. 
3. Önn fekk jötni 
orðbæginn halr, 
hugði at hefndum 
hann næst við goð. 
Bað hann Sifjar ver 
sér fœra hver: 
"þanns ek öllum öl 
yðr of heita!" 

The importunate god provided toil and trouble for the giant, who now thought of a way to get even with the divine ones. He asked Sif's husband to fetch him a cauldron: "one that's big enough for me to brew ale for all of you!"

4. Ne þat matto 
merir tifar 
& ginregin 
of geta hvergi. 
vNz af trygðom 
tyr hloRiþa 
astraþ mikit 
einom sagdi. 
4. Næ þat máttv 
mærir tifar 
& ginnrægin 
of gæta hværgi 
vnz af trygðvm 
týr hlor riða 
astrað mikit 
æinvm sagði. 
4. Né þat máttu 
mærir tívar 
ok ginnregin 
of geta hvergi, 
unz af tryggðum 
Týr Hlórriða 
ástráð mikit 
einum sagði: 

The glorious gods and the mighty rulers were unable to find such a cauldron anywhere, until Týr, ever the faithful friend, offered valuable advice to Hlórriði in private:

5. Býr fyr a/stan 
elivaga 
hvndviS hymir 
at himins enda. 
amiN faþir 
moþvgr ketil 
rúm brvgðiN hver 
rastar divpan. 
5. Byr fyr a/stan 
ælivaga 
hvndviss hymir 
at himins ænda 
aminn faðir 
moðvgr kætil 
rvm brygðan hvær 
rastar divpan. 
5. "Býr fyr austan 
Élivága 
hundvíss Hymir 
at himins enda. 
Á minn faðir 
móðugr ketil, 
rúmbrugðinn hver, 
rastar djúpan." 

"Hymir, the cunning giant, dwells to the east of Élivágar, at heaven's end. He, my fierce father, owns a kettle, a capacious cauldron, which is a league deep."

6. Veiztv ef þiGiom 
þaN la/gvelli 
ef vinr velar 
viþ gorvom til. 
6. Uæiztv æf þiggivm 
þann logvælli 
æf vinr vælar 
vitt giorfvm til 
6. "Veiztu, ef þiggjum 
þann lögvelli?" 
"Ef, vinr, vélar 
vit gørvum til!" 

Þórr: "Do you think we can get hold of that liquid-boiler?" Týr: "Yes, friend, if we use trickery!"

7. fóro drivgom 
dag þaN fram 
asgardi fra 
vnz til egils qvomo. 
Hirði hann hafra 
horn ga/fgasta 
hvrfo at ha/llo 
er hymir átti. 
7. forv drivgan 
dag fraliga 
asgarði fra 
vnz til ægis komv. 
Hirði hann hafra 
horngofgazta 
hvrfv at hollv 
ær hymir átti. 
7. Fóru drjúgum 
dag þann fram 
Ásgarði frá, 
unz til Egils kvómu. 
Hirði hann hafra 
horngöfgasta; 
hurfu at höllu 
er Hymir átti. 

That day they went forth a long way from Ásgarðr, until they arrived at Egill's place. Leaving the magnificently horned goats in his care, they went on towards Hymir's hall.

8. ma/gr faN á/mo 
mioc leiþa ser 
hafði ha/fða 
hvnðrvð nío. 
EN a/Nor gecc 
al gvllin fram 
brún hvít bera 
bior veig syni. 
8. mogr fann ommv 
miok læiða sær 
hafði ha/fða 
.c.ix. 
Ænn onnvr gæK 
algvllin fram 
brvnhvit bæra 
biorvæig syni 
8. Mögr fann ömmu 
mjök leiða sér, 
hafði höfða 
hundruð níu. 
En önnur gekk 
algullin fram, 
brúnhvít, bera 
bjórveig syni. 

Young Týr was first met by his grandmother, whom he loathed - she had nine hundred heads. But another lady came forth, all decked in gold and white of brow, and brought a draught of beer for her son.

9. át niþr iotna 
ec viliac ycr 
hvgfvlla tva 
vnd hvera setia. 
Er míN frí 
ma/rgo siNi 
gla/Gr viþ gesti 
geyR illz húgar. 
9. atniðr iotna 
æk viliak ykr 
hvgfvlla tva 
vnd hværa sætia. 
Er minn faðir 
morgv sinni 
gloggr v gæsti 
gærr illz hvgar 
9. "Áttniðr jötna, 
ek viljak ykkr, 
hugfulla tvá, 
und hvera setja. 
Er minn fríi 
mörgu sinni 
gløggr við gesti, 
görr illz hugar." 

"Scion of giants, I think I'd better hide you two brave lads beneath the cauldrons. My dear husband is often churlish towards guests, and has a foul temper."

10. en vaskapadr 
varþ siþ bviN 
harðráþr hymir 
heim afveiþom. 
Gecc iN isal 
glvmþo ioclar 
var karls er com 
kiN scogr froriN. 
10. ænn vaskapaðr 
varð 
harðraðr hymir 
hæim af væiðvm. 
K inn isal 
glvmdv ioklar 
var karls ær kom 
kinnskogr frinn 
10. En váskapaðr 
varð síðbúinn, 
harðráðr Hymir, 
heim af veiðum. 
Gekk inn í sal, 
glumðu jöklar, 
var karls, er kom, 
kinnskógr frørinn. 

The evil-natured giant, cold-hearted Hymir, came late home from the hunt. Icicles clattered, when the old one entered the hall: his cheek-forest was frozen..

11. ver þv heill hymir 
ihvgom goþom 
nv er sonr komiN 
til sala þiNa. 
sa er viþ vettom 
af vegi longom 
fylgir hánom 
hroþrs ándscóti 
vinr ver liða 
veóR heitir sa. 
11. vær þv hæill hymir 
ihvgvm goðvm 
nv ær son kominn 
til sala þinna 
sa ær vit vættvm 
af vægi longvm 
fylgir honom 
hroðrs andskota 
n værliða 
veoR hæitir sa. 
11. "Ver þú heill, Hymir, 
í hugum góðum! 
Nú er sonr kominn 
til sala þinna, 
sá er vit vættum 
af vegi löngum. 
Fylgir hánum 
Hróðrs andskoti, 
vinr verliða: 
Véurr heitir sá. 

"Greetings, Hymir, I hope you're in a good mood! Look who has come to your halls - the son that we've been expecting to return from his long journey. He is accompanied by Hróðr's foe, the friend of humans, the one called Véurr.

12. Séþv hvar sitia 
vnd salar gafli 
sva forþa ser 
stendr súl fyr. 
svndr sta/cc svla 
fyr sión iotvns 
eNr itva/ 
áS brotnaþi. 
12. Sæ þv hvar sitia 
vnd salar gafli 
sva forðaz 
stændr sol fyr 
svndr stoK svla 
fyr sion iotvns 
ænn aðr itvav 
ass brotnaði. 
12. Séðu, hvar sitja 
und salar gafli, 
svá forða sér, 
stendr súl fyrir!" 
Sundr stökk súla 
fyr sjón jötuns, 
en áðr í tvau 
áss brotnaði. 

Look - there they are: sitting below the gable-end, hiding from you behind the pillar!" The pillar cracked at the giant's glance, and the cross-beam snapped in two.

13. Stvcco atta 
enn eiN af þeim 
hverr harð slegiN 
heill af þolli. 
fram gengo þeir 
eN forn iotvN 
siónom leiddi 
siN aNscota. 
13. StvKv átta 
ænn æinn af þæim 
hværr harðslæginn 
hæill af þolli 
fram gængv 
ænn forn iotvnn 
sionvm læiddi 
sinn andskota. 
13. Stukku átta, 
en einn af þeim, 
hverr harðsleginn, 
heill af þolli. 
Fram gengu þeir, 
en forn jötunn 
sjónum leiddi 
sinn andskota. 

Eight kettles plunged from the wooden beam and broke apart, but one heftily hammered cauldron survived the fall. The guests stepped forward, and the ancient giant took a good look at his adversary.

14. Sagðit hanom 
hvgr vel þa er hann sa 
gýiar gróti 
a gólf komiN. 
þar voro þiorar 
iii. of teknir 
bað seN iotvN 
sioþa ganga. 
14. Sagðit honom 
hvgr væl þaær sa 
gýiar gæti 
a golf kominn 
þar vorv þiorar. 
iij. of tæknir 
bað svn iotvnn 
sioða ganga. 
14. Sagðit hánum 
hugr vel þá er hann sá 
gýgjar grœti 
á gólf kominn. 
Þar vóru þjórar 
þrír of teknir, 
bað senn jötunn 
sjóða ganga. 

He had serious misgivings when he saw the grief-maker of the giantess standing there on his floor. The giant then ordered three bulls to be fetched, and cooked without delay.

15. hvern leto þeir 
ha/fdi scemra 
& asæyþi 
siþan báro. 
át sifiar veR 
r sofa gengi 
eiN m a/llo 
eyxn tva hymis. 
15. hværn lætv þæir 
hofði skæmra 
& a sæyði 
siþan bárv 
át sifiar værr 
aðr sofa gængi 
æinn mæð ollv 
yxn .ij. hymis. 
15. Hvern létu þeir 
höfði skemra 
ok á seyði 
síðan báru. 
Át Sifjar verr, 
áðr sofa gengi, 
einn með öllu 
øxn tvá Hymis. 

The bulls were then deprived of their heads, and brought to the cooking-pit. Before he went to sleep, Sif's husband completely devoured two of Hymir's oxen all by himself.

16. Þótti három 
hrvngnis spialla 
verþr hlorriða 
vel fvll micill. 
mvnom at apni 
a/þrom verþa 
viþ veiði mát 
ver iii. lifa. 
16. Þotti harvm 
hrvngnis spialla 
værðr hlorriða 
væl fvll mikill 
mvnvm at apni 
oðrvm værða 
v væiði mat 
vær þrir lifa. 
16. Þótti hárum 
Hrungnis spjalla 
verðr Hlórriða 
vel fullmikill: 
"Munum at apni 
öðrum verða 
við veiðimat 
vér þrír lifa!" 

It seemed to Hrungnir's hoary crony that Hlórriði's supper was quite enormous: "We will have to go hunting, if the three of us expect to have anything to eat tomorrow evening!"

17. UeoR qvaz vilia 
avág róa 
ef ballr iotvN 
beítvr gefi. 
hverfo til hiarþar 
ef þv hvg trvir 
briotr bergdana 
beitvr sokia. 
17. VeoRr .q. vilia 
avág róa 
æf ballr iotvnn 
bæitvr gæfi. 
hværf þv til hiarðar 
æf þv hvg trvir 
briotr bærgdana 
bæitvr sækia. 
17. Véurr kvaz vilja 
á vág róa, 
ef ballr jötunn 
beitur gæfi. 
"Hverfðu til hjarðar, 
ef þú hug trúir, 
brjótr berg-Dana, 
beitur sækja! 

Véurr said he wanted to row out to sea, if the fierce giant would provide him with bait. [Hymir:] "Go to the herd, if you dare, you smasher of cliff-Danes, and fetch us some bait!

18. ÞeS venti ec 
at þer myni 
a/gn af oxa 
a/þfeng vera 
sveiN sysliga 
sveif til scógar 
þar er vxi stóþ 
alsvartr fyr. 
18. Þæss væntir mik 
at þær mvnit 
ogn at vxa 
a/ðfæng væra 
svæinn sysliga 
svæif til skogar 
þar ær vxi stoð 
al svartr fyr. 
18. Þess vænti ek, 
at þér munit 
ögn af oxa 
auðfeng vera." 
Sveinn sýsliga 
sveif til skógar, 
þar er uxi stóð 
allsvartr fyrir. 

I dare say it won't be easy for you to get bait from an ox!" The lad dashed nimbly towards the forest, where he came upon an ox, as black as pitch.

19. Bra/t af þióri 
þvrs ráþ báni 
hatún ofan 
horna tveGia. 
verc þiccia þin 
verri myclo 
kiola valdi 
eN þv kyR sitir. 
19. Bra/t af þiori 
þvrs rað bani 
hatún ofan 
horna tggia 
værk þiKia þin 
værri miklv 
kiolavalldi 
ænn þv kyR sitir. 
19. Braut af þjóri 
þurs ráðbani 
hátún ofan 
horna tveggja. 
"Verk þykkja þín 
verri miklu 
kjóla valdi 
en þú kyrr sitir." 

The high abode of two horns was snapped off the bull by the ogre's death-wisher. [Hymir:] "Your handiwork seems much worse to the boat-master, than what you do when you are sitting still!"

20. Bað hlvN góta 
hafra drottiN 
át rvN apa 
vtaR fora. 
eN sa iotvN 
sina talþi 
litla fysi 
at róa lengra. 
20. Bað hlvnngota 
hafra drottin 
attrænn apa 
vtarr færa 
ænn sa iotvnn 
sina talði 
litla fysi 
at roa længra. 
20. Bað hlunngota 
hafra dróttinn 
áttrunn apa 
útarr fœra, 
en sá jötunn 
sína talði 
litla fýsi 
at róa lengra. 

The lord of he-goats asked the kinsman of apes to take the dock-horse further out, but this particular giant expressed little eagerness in rowing any longer.

21. Dró moR hymir 
moþvgr hvali 
eiN a a/ngli 
vp seN tvá. 
eN aptr iscút 
oþni sifiaþr 
veoR við velar 
vað gorði ser. 
21. dro mæiRr hymir 
moðvgr hvali 
æinn a a/ngli 
vpp sænn eða tva 
ænn aptr iscvt 
oðni sifiaðr 
veoRr v velar 
vað gærði ser. 
21. Dró mærr Hymir 
móðugr hvali 
einn á öngli 
upp senn tvá, 
en aptr í skut 
Óðni sifjaðr 
Véurr við vélar 
vað gørði sér. 

The mighty, ferocious Hymir had soon caught two whales with his hook, while back in the stern Véurr, Óðinn's family-member, skilfully made himself a fishing-line.

22. Egndi a a/ngvl 
sa er a/ldom bergr 
orms eiN bani 
vxa hofdi 
geín við a/ngli 
sv er god fía 
vmgiorþ nedan 
allra landa. 
22. Egndi aongvl 
sa ær olldvm bærgr 
orms einbani 
vxa hofði 
gæin v agni 
sv er goð fia 
vm gærð neþan 
allra landa. 
22. Egndi á öngul 
sá er öldum bergr, 
orms einbani, 
uxa höfði. 
Gein við agni 
sú er goð fjá 
umgjörð neðan 
allra landa. 

The lone slayer of the serpent, he who protects men, baited his hook with the head of the ox. From below, the one whom the gods hate, girdle of all lands, opened his maw wide at the bait.

23. Dró diafliga 
daþ raccr þoR 
orm eitr fán 
vpp at borði. 
hamri kniþi 
hafiall scárar 
of liótt ofan 
vlfs hnítbroþvr. 
23. Dro diarfliga 
dað raKr þóRr 
orm æitrfán 
vpp at borði 
hamri kníði 
háfiall skarar 
ofliott ofan 
vlfs hnitbroðvr. 
23. Dró djarfliga 
dáðrakkr Þórr 
orm eitrfán 
upp at borði. 
Hamri kníði 
háfjall skarar 
ofljótt ofan 
úlfs hnitbróður. 

The courageous Þórr boldly pulled the venom-gleaming serpent up to the gunwale, and, with his hammer, struck mightily at the hideous hair-summit of the wolf's battle-brother.

24. Hreingalcn hlvmþo 
eN ha/lcn þúto 
for in forna 
fold a/ll saman 
sa/cþiz siþan 
sa fiscr i mar 
24. Hræingalkn hrvtv 
ænn holkn þvtv 
for hin forna 
folld oll saman 
soktiz siþan 
sa fiskr imar 
24. Hreingálkn hrutu, 
en hölkn þutu, 
fór in forna 
fold öll saman. 
Søkðiz síðan 
sá fiskr í mar. 

Giant monsters staggered, steep crags reverberated, the ancient earth was all ashudder - until that fish sank back into the sea.

25. oteitr iotvN 
er þeir aptr réro 
sva at ár hymir 
ecci melti 
veifþi hann roþi 
veðrs aNars til. 
25. otæitr iotvnn 
ær þæir aptr rærv 
sva at ár hymir 
æKi mælti 
væifði hann ræði 
væðrs annars til. 
25. Óteitr jötunn, 
er þeir aptr reru, 
svá at ár Hymir 
ekki mælti, 
veifði hann ræði 
veðrs annars til. 

Hymir was annoyed, when they started rowing back; the giant was silent at his oar, and swung the rudder about.

26. Mvndo vm viNa 
verc halft viþ mic 
at þv heim hvali 
haf til boiar. 
a flot brvsa 
festir occarn. 
26. Mvndv of vinna 
værk halft v mik 
at þv hæim hvali 
haf til bæar. 
æ. flotbrvsa 
fæstir oKarn. 
26. "Mundu um vinna 
verk hálft við mik, 
at þú heim hvali 
haf til bœjar, 
eða flotbrúsa 
festir okkarn?" 

"Will you share the work equally with me? You can either carry the whales back to the farm, or secure our floating-goat."

27. Gecc hloRiþi 
greipta stafni 
vatt m a/stri 
vp la/g fáki. 
eiN m árom 
& m a/stscóto 
bar hann til boiar 
brimsvín iotvns 
& holtriba 
hver i gegnom. 
27. Gæk hlorriði 
gip astafni 
vatt mæð á/stri 
vpp logfáki 
æinn mæð arvm 
&a/stkotv 
bar hann til bæar 
brimsvín iotvns. 
&hollt riða 
hvær igægnvm. 
27. Gekk Hlórriði, 
greip á stafni, 
vatt með austri 
upp lögfáki 
einn með árum 
ok austskotu, 
bar hann til bœjar 
brimsvín jötuns, 
ok holtriða 
hver í gegnum. 

Þórr walked up, grasped the prow, and alone hauled the ocean-steed ashore, along with the bilge-water, the oars, and the bilge-bucket. He then carried the surf-pigs to the giant's farm [through the hollow of the wooded ridge?].

28. Oc eN iótvN 
vm afrendi 
þragirni vanr 
v þór senti. 
qvaþat maN ramman 
þott róa kyNi 
kra/ptvrligan 
nema kálc bryti. 
28. Enn ænn iotvnn 
afafrændi 
þragirni vanr 
v þór sænti 
kvaðat maN raman 
þott roa kyNi 
kroptvrligan 
nema kalk bryti. 
28. Ok enn jötunn 
um afrendi, 
þrágirni vanr, 
við Þór senti; 
kvaðat mann ramman 
þótt róa kynni 
kröpturligan, 
nema kálk bryti. 

But the giant was obstinate, and continued squabbling with Þórr about the latter's strength; a bit of vigourous rowing was no proof of a man's might, said Hymir, unless he could break the crystal goblet.

29. EN hloriþi 
er at ha/ndom com 
brátt lét bresta 
brattstein gleri. 
slo hann sitiandi 
svlor igognom 
baro þo heilan 
fyr hymi siþan. 
29. Enn hloRiði 
ær at hondvm kom 
bratt læt bsta 
brattstein gleri 
slo hann sitiandi 
svlvr igægnvm 
barv þo hæilan 
fyr hymi siþan. 
29. En Hlórriði, 
er at höndum kom, 
brátt lét bresta 
brattstein gleri. 
Sló hann sitjandi 
súlur í gögnum, 
báru þó heilan 
fyr Hymi síðan. 

But Hlórriði, as soon as he had it in his hands, smashed the steep stone with the glass vessel. From where he sat, he hurled it through columns; nevertheless it was afterwards brought in one piece to Hymir.

30. Unz þat iþ fríþa 
frilla kendi 
ást ráþ mikit 
eitt er viSi. 
drep v/s hymis 
hann er harðari 
cost moþs iotvns 
kalci hverio. 
30. Vnz þat hin friða 
frilla keNdi 
ástráð mikit 
æitt ær vissi 
dp v hymis 
hann ær harðari 
kostmoðr iotvns 
kalki hværivm. 
30. Unz þat in fríða 
frilla kenndi 
ástráð mikit, 
eitt er vissi: 
"Drep við haus Hymis, 
hann er harðari, 
kostmóðs jötuns, 
kálki hverjum!" 

Until the giant's fair wife taught him a valuable trick which she knew: "Strike it against Hymir's head, while the giant is weary with food - his skull is harder than any crystal goblet!"

31. Harþr reís akné 
hafra drottiN 
forþiz allra 
ias megin. 
heill var karli 
hialm stofn ofan 
eN vín ferill 
valr rifnaþæ. 
31. Harðr a knæ 
hafra drottinn 
færðiz allra 
i as mægin. 
hæill var karli 
hialmstofn ofan 
æn vinfærils 
valr rifnaði. 
31. Harðr reis á kné 
hafra dróttinn, 
færðiz allra 
í ásmegin. 
Heill var karli 
hjálmstofn ofan, 
en vínferill 
valr rifnaði. 

The sturdy lord of goats rose to his feet, and filled himself with divine strength. The old man's helmet-stump remained intact, but the oval wine-path shattered.

32. Mórg veit ec meti 
mer gengin fra 
ec kalci se 
yr kníam hrvndit. 
karl ord vm qvað 
knacat ec segia 
aptr evagi 
þv ert a/lþr of het. 
32. Morg væit ec mæti 
mær gængin fra 
ær æc kalki sæ 
fyr kniam rvndit 
karl orð vm kvat 
knakat ec sægia 
aptr evagi 
þv ær oldr of hæitt. 
32. "Mörg veit ek mæti 
mér gengin frá, 
er ek kálki sé 
úr knjám hrundit," 
- karl orð um kvað - 
"knákat ek segja 
aptr ævagi: 
þú ert, ölðr, of heitt. 

"Many treasures have I lost, and now my goblet has been taken from me," said the old one. "Never again can I say: 'Ale, now you are brewed'.

33. Þat er til costar 
ef coma mettiþ 
út or óro 
ól kiól hofi. 
tyr leitaþi 
tysvar hróra 
stoþ at hváro 
hverr kyR fyr. 
33. Þat ær til costar 
æf koma mættir 
vt or varv 
olkíol hofi 
tyr læitaði 
tysvar hræra 
stoð at hvarv 
hværr kyRr fyr. 
33. Þat er til kostar 
ef koma mættið 
út úr óru 
ölkjól hofi." 
Týr leitaði 
tysvar hrœra: 
stóð at hváru 
hverr kyrr fyrir. 

But now we shall see if you're up to moving the ale-boat out of our temple." Týr tried twice to lift the cauldron, and both times failed to move it an inch.

34. Fadir móþa 
fecc a þremi 
& igegnom steig 
golf niþr isal. 
hóf ser aha/f vp 
hver sifiar veR 
eN ahelom 
hringar scvllo. 
34. Faðir móða 
fækk a þremi 
& igægnvm stoð 
golf niðr asal 
hóf sær a hof vp 
hvær sjfiar værr 
ænn a hælvm 
hringar skvllv. 
34. Faðir Móða 
fekk á þremi 
ok í gegnum steig 
gólf niðr í sal. 
hóf sér á höfuð upp 
hver Sifjar verr, 
en á hælum 
hringar skullu. 

Móði's father seized it by the rim, and his feet sank right through the floor of the hall. Sif's husband heaved the cauldron up on his head, and the handles banged against his heels.

35. Foro lengi 
aðr litá nám 
aptr oþins sonr 
eino siNi. 
sa hann or hreysom 
m hymi a/stan 
folc drot fara 
fiolþ ha/fdaþa. 
35. Forv længi 
aðr lita nam 
aptr oðins .s. 
einv siNi 
sa hann or hysvm 
mæð hymi a/stan 
folkdrott fara 
fiolhofðaða. 
35. Fóru lengi, 
áðr líta nam 
aptr Óðins sonr 
einu sinni. 
Sá hann úr hreysum 
með Hymi austan 
fólkdrótt fara 
fjölhöfðaða. 

They had walked for quite a while, when the son of Óðinn looked once behind him, and saw a troop of multi-headed warriors emerging with Hymir from rocky lairs in the east.

36. Hóf hann ser af herðom 
hver standanda 
veifði hann miollni 
morð giornom fram 
& hrá/n vala 
hann alla drap. 
36. Hof hann sær af hærðvm 
hvær standanda 
væifði hann miollni 
moðgiornvm fram 
& hravnhvali 
hann alla drap. 
36. Hóf hann sér af herðum 
hver standanda, 
veifði hann Mjöllni 
morðgjörnum fram, 
ok hraunhvala 
hann alla drap. 

He lifted the cauldron off his shoulders, went forth wielding the murderous Mjöllnir, and slew every single one of the lava-whales.

37. Foroð lengi 
r liGia nam 
hafr hloriða 
halfda/þr fyr. 
var sciR sca/kvls 
scacr abaNi 
eN þvi iN levisi 
loci vm olli. 
37. Forvt længi 
aðr liggia nam 
hafr hlorriða 
halfða/ðr fyr 
var skiRr ska/kvls 
skaKr a baNi 
æNþvi hiN lævisi 
loki of olli. 
37. Fórut lengi, 
áðr liggja nam 
hafr Hlórriða 
hálfdauðr fyrir. 
Var skær skökuls 
skakkr á beini, 
en því inn lævísi 
Loki um olli. 

They had only driven a short way, when one of Hlórriði's goats fell half-dead to the ground. The draught-beast's leg was broken, and this was wicked Loki's fault.

38. EN er heyrt hafið 
hverr kaN vm þat 
god malvgra 
R at scilia. 
hver af hrá/n bva 
hann/n vm fecc 
er hann beþi galt 
born sin fyr. 
38. Enn þær hæyrt haf 
hværr kann ofþat 
goðmalvgra 
giorr at skilia 
hvær af hravnbva 
hann la/n of fæK 
hann gallt bæði 
born sin fyrir. 
38. En ér heyrt hafið 
- hverr kann um þat 
goðmálugra 
gørr at skilja - 
hver af hraunbúa 
hann laun um fekk, 
er hann bæði galt 
börn sín fyrir. 

But you have heard - and any mythologist can report the exact details of this story - about the recompense he received from the lava-dweller, who gave him both his children.

39. Þrott a/flvgr kom 
aþing goda 
oc hafdi hver 
þaNz hymir atti. 
eN vear hverian 
vel scolo drecca 
a/r at egis 
eitt ha/rmeitiþ. 
39. Þrottoflvgr kom 
ing goða 
&hafði hvær 
þanz hymir atti 
ænn veaRr hværian 
væl scolo dKa 
oldr at egis 
eitt hormeit. 
39. Þróttöflugr kom 
á þing goða 
ok hafði hver 
þannz Hymir átti, 
en véar hverjan 
vel skulu drekka 
ölðr at Ægis 
eitrhörmeitið. 

The indomitable one arrived at the assembly of the gods, and brought with him the cauldron that had belonged to Hymir. Now truly the holy ones will drink ale at Ægir's feast [every winter?].