Lamanir
í andlitsvöðvum vegna truflunar á starfi hreyfitaugar
andlits (n. facialis; VII) má flokka í tvo meginhluta: a)
miðlæg - central lömun, þ.e. truflunina má
rekja til sjúkdóma í miðtaugakerfinu, b) útlæg
- peripher lömun, þ.e. truflun í heilataug VII (n.
facialis). Aðalatriði mismunagreiningar er að í a) miðlægri
- central andlitsvöðvalömun getur sjúklingurinn hreyft
(hrukkað) ennið því taugabrautir frá motorcortex
niður í heilastofn (motor nucl. n. facialis) sem hafa með
hreyfingu þessara vöðva að gera eru krossaðar (bilateral
representation). Í þeim texta er á eftir fylgir verður
fjallað um b) útlæga - peripher lömun.
Bráð perifer
andlitstaugarlömun
Tíðni: 40 tilfelli á
ári en af þeim eru 30 tilfelli á ári idiopatísk
og kallast Bell’s palsy. Af þeim hafa 20% eða ca. 6 tilfelli
á ári viðvarandi eftirmála og verður komið
að því síðar.
Pathogenesis: Þegar neðanskráðar
orsakir eru skoðaðar sérstaklega má oftast gera sér
grein fyrir pathogenesis t.d. hvort um trauma sé að ræða
(taug klippist í sundur) eða tumor (rof verður í
samfellu taugar vegna þrýstings frá tumorvexti). Í
idiopatíska orsakahlutanum er eins og nafnið ber með sér
pathogenesis óþekkt en hefur að einhverju leyti með
það að gera hvernig n. facialis ferðast í gegnum
temporal beinið, en þar fer taugin um löng beingöng
þar sem þanmöguleikar hennar eru takmarkaðir.
Orsakir:
Eins og fram hefur komið eru 75% orsaka
óþekktar - idiopatískar meðan afganginn má
skýra með ýmsum sjúkdómum, oftast læknanlegum.
Þar má helst telja:
-
Sýkingar
-
Bólgusjúkdóma
-
Tumora
-
Trauma
-
Efnaskiptasjúkdóma
-
Toxic orsakir
-
Iatrogenic orsakir
-
Syndrome
-
Idiopatískar orsakir
Athugum nánar þessa orsakaþætti
en útiloka þarf að þeir liggi að baki áður
en sjúkdómsgreiningin "idiopatísk perifer andlitsvöðvalömun"
er fastsett.
Orsakir. Sýkingar:
Sýkingar í hlust,
otitis externa, geta haft áhrif á n. facialis þó
enn frekar sýkingar í miðeyra, otitis media, þá
sérstaklega ef samfara er mastoiditis en andlitsvöðvalömun
sem komplikation við miðeyrnabólgu getur hins vegar staðið
ein og sér. Meðferðin er í byrjun að stinga á
hljóðhimnu, hleypa út greftri og ná sýni
til bakteríuræktunar. Ef um mastoiditis er að ræða
er processus mastoideus boraður upp og dreneraður. Mikilvægt
er síðan að meðhöndla með viðeigandi sýklalyfjum,
parenteralt á fyrstu dögunum a.m.k. þar til fyrstu batamerki
sjást. Stera má gefa samhliða og ekki gleyma staðbundinni
meðferð með eyrnardropum.
-
Herpes Zoster Oticus. Nánar
fjallað um síðar.
-
Borelliosis - Lyme disease (mononeuropathy).
Nánar fjallað um síðar.
-
Aðrar bakteríusýkingar
s.s. tuberculosis og syphilis eru þekktar af að geta valdið
andlitsvöðvalömun en tilheyra meira fortíðinni.
Hins vegar er vert að hafa þessa orsakaþætti í
huga vegna mikilla ferðalaga fólks svo og að innflytjendur
geta vel haft þessa sjúkdóma. Athuga skal hér
sérstaka sýklalyfjameðferð ef um berkla er að
ræða en penicillin gagnast vel við syphilis.
-
Aðrar veirusýkingar ss.
hettusótt, mononucleosis, coxsackie.
Orsakir. Bólgusjúkdómar:
-
Temporal arthritis
-
Periarthritis nodosa
Orsakir. Tumorar:
A. Góðkynja:
Hér er mikilvægt að greina
fyrirferð áður en óafturkræfar breytingar í
n. facialis hafa orðið, því að í flestum
tilfellum eru þessar fyrirferðir skurðtækar og má
þannig koma í veg fyrir andlitsvöðvalömunina.
Einkenni þessara fyrirbæra eru mismunandi en tengjast oftast
einkennum frá innra eyra á einhvern hátt þ.e.
heyrnarminnkun, tinnitus eða svima.
-
Í Gl. parotis (pleomorph adenoma).
Þessi fyrirferð er oftast sjáanleg og þreifanleg.
-
VII neurinoma (von Recklinghausen’s).
-
Glomus jugulare. Megineinkenni er púlserandi
tinnitus.
-
Cholesteatoma. Er nánast alltaf í
tengslum við króniskan otitis media.
-
Aneurysma a. carotis interna.
-
Meningioma
Orsakir. Tumorar:
B. Illkynja:
Carcinoma (invasíft eða metastatískt),
t.d. flöguþekjukrabbamein í hlust.
Sarcoma s.s. osteosarcoma, synovial sarcoma
útgengið frá kjálkalið.
Paramalignt:
Brjóstakrabbamein ? Prostata cancer
?
Lungnakrabbamein ? Myeloma ?
Leukemia ? Lymphoma ?
Orsakir. Trauma:
-
Brot á kúpubotni. Brotalínan
er þá í gegnum klettbein (pars petrosus os temporale)
með mekanískum áverka á taug allt frá mari
að algerri sundurhlutun á taug.
-
Andlitsáverkar, þá fyrst
og fremst skarpir (hnífstungur), sem særa eða hluta sundur
taug með andlitsvöðvalömun sem afleiðingu. Andlitsvöðvalömun
getur einnig sést eftir sljóa andlitsáverka sem þá
gengur venjulega yfir í fullkominn bata á nokkrum dögum
eða vikum.
-
Barotrauma
Orsakir. Efnaskiptasjúkdómar:
-
DM
-
Hyperthyroidism
-
Hypertension
-
Bráð porphyria
-
Vitamin A skortur
-
Sarcoidosis (sjá nánar síðar)
-
Amyloidosis
Orsakir. Iatrogenic:
A. Skurðaðgerðir:
-
Gl. Parotis
-
Proc. Mastoideus
-
Adenotonsillectomi
B. Post-immunization:
Orsakir. Syndrome:
-
Melkerson-Rosenthal syndrome
-
-
Einkenni:
-
Endurteknar periferar andlitslamanir.
-
Bjúgur í andliti, sérstaklega
á vörum.
-
Linguae geographica (plicata).
-
Ramsay-Hunt (Zoster oticus) syndrome
Einkenni:
Perifer andlitsvöðvalömun
öðru megin.
Miklir verkir í og umhverfis eyra.
Blöðrur (útbrot) á
ytra eyra, í hlust og hljóðhimnu, jafnvel góm.
Svimi, minnkuð heyrn.
Meðferð með antiviral lyfjum
og sterum.
-
Heerfort’s syndrome. Sarcoidosis
Einkenni:
Periferar andlitsvöðvalamanir.
Iritis / uveitis.
Bilateral bólga á Gl. parotis.
Orsakir. Idiopathic = orsakir óþekktar
og kallast það:
Bell’s palsy
Nýgengi: er 10 - 15 per 100.000
og er sjúkdómurinn jafnt dreifður milli kvenna og karla,
hann kemur fyrir á öllum aldri og getur verið recidiverandi
í ca. 10% tilfella.
Einkenni:
-
Skyndileg (nokkrar klukkustundir) ákoma
andlitsvöðvalömunar í öðrum andlitshelmingi.
Andlitsvöðvalömunin getur einnig komið hægt, á
nokkrum (2 - 3) dögum. Lömunin er alger, engar hreyfingar framkallaðar
á enni þ.e. sjúklingar geta ekki hrukkað það,
augnlok eru lömuð og geta því ekki lokað augunum.
-
Verkur oftast eins og bakvið ipsilateral
eyra.
-
Dofi í andliti sem skýrist f.o.f.
af truflun á proprioception í lömuðum vöðvum.
-
Dysacusis þ.e. trufluð heyrn, þá
oftast sem einhvers konar hyperacusis.
-
Augnþurrkur vegna minnkaðrar táraframleiðslu
og táradreifingu augnblikks.
-
Minnkað eða truflað bragðskyn
á fremri hluta tungu.
Meðferð:
-
Vernda auga, þurrk á cornea með
meðfylgjandi sýkingu eða bólgu þarf að
meðhöndla. Augndropar s.s. gervitár eða klóramfenikól-innihaldandi
dropa má nota, eða smyrsl. Hylja má auga, helst á
nóttunni með þar til gerðum lepp sem hleypir ekki
út raka, en leppurinn kemur einnig í veg fyrir mekaniskan
skaða á cornea.
-
Þjálfun, sjálfsþjálfun
s.s. eins og grettur og fettur á andliti. Þetta má
gera heima fyrir framan spegill í 5 - 10 mínúntur
í senn, minnst 5 sinnnum í einu. Sjúkraþjálfun
með nuddi og rafertingu er ráðlögð en einnig má
beita svokölluðu "biofeedback" og er það árangursríkast
ef byrjað er snemma í sjúkdómsferli og á
það við alla þjálfunina.
-
Lyf t.d. sterar. Á mörgum stöðum
eru þeir mikið notaðir, í skömtunum 1 mg/kg líkamsþunga
í einum skammti á dag í eina viku. Einnig má
gefa lmw. Dextran.
-
Aðgerðir ss. "decompression á
n. facialis" eða "nerve grafting" annað hvort "cross-over" úr
frískri andlitstaug hinu megin eða í hypoglossus sömu
megin en þessar aðgerðir koma á að minnsta kosti
eðlilegum tonus í andlitsvöðva.
Prognosis:
Ómeðhöndlað má
búast við að 80% tilfella Bell’s lömunar nái
sér að fullu. Sjaldgæft er að alger lömun sé
viðvarandi, frekar það að starf einhvera andlitshluta
s.s. augnloka eða munnvika komi ekki til baka. Ef lömun er alger
og ekkert hefur lagast eftir 1 viku ber að gera elektrodiagnostisk
próf. Flokkun andlitsvöðvalamana m.t.t. bata hefur verið
gerð og er eftirfarandi:
1 gr. áfall (neurapraxia), bati
á 1 mán.
2 gr. áfall (axontomesis), bati
á 3 mán.
3 gr. áfall (neurotmesis), bati
á 6 mán. (40% þessa með sequele)
4 gr. áfall (fullkomið rof
á taug)
Við bata má búast við
annarlegri "regeneration" sem oft getur verið hlægileg, eins
og að við tyggingu blikkar augað eða að tár
fari að renna. Þannig uppákomur hverfa er bata er náð.
Viðvarandi andlitsvöðvalömun
er kosmetískt ljót og einangra þessir sjúklingar
sig oft vegna útlitslýtisins og þeirra vandræða
er með fylgja eins og þvoglumælgi og það að
þeir slefa er þeir matast svo eitthvað sé nefnt.